My point of view

9.1.17

Καλή χρονιά, είπαμε δεν είπαμε! Καλή χρονιά, λοιπόν σε όλους εκεί έξω με υγεία, υπομονή και ψυχραιμία, κυρίως ψυχραιμία. Φαίνεται πως το 2017 μπήκε δυναμικά. Το θέμα είναι να μη το αντιμετωπίζεις ως την έναρξη κάτι καινούριου, "ουάου θα ανατραπούν τα πάντα". Εγώ επιλέγω να το βλέπω ως συνέχεια του προηγούμενου έτους. Ω ναι! Όσο χάλια κι αν ήταν...το 2016. Έχω λοιπόν, παρά την αισιόδοξη πλευρά μου, την ακλόνητη πεποίθηση ότι τίποτε δεν θα αλλάξει για τον απλό κόσμο προς το καλύτερο. Κι αυτό γιατί δεν πιστεύω στην τύχη και στις μαγικές λύσεις, στις οποίες κατά καιρούς βασιζόμαστε όλοι μας (είναι και αυτό μια άμυνα, ένας μηχανισμός επιβίωσης, από κάπου πρέπει να πιαστείς).


Ξεστόλισα από την προηγούμενη εβδομάδα, και το έκανα με μεγάλη χαρά, δυστυχώς τα Χριστούγεννα και οι γιορτές, πέρα από τα χαμόγελα και τη χαρά των παιδιών, εμένα προσωπικά δεν μου έφτιαξαν διόλου το κέφι. Χαίρομαι όμως για όσους έχουν βρει το νόημα και το πνεύμα των Χριστουγέννων και τους λυπεί το γεγονός ότι θα πρέπει να ξεστολίσουν.
Ποδαρικό για το 2017 μας έκανε ο ΕΟΠΥΥ με όλες τις αλλαγές που πρόκειται να επέλθουν για τις θεραπείες και το μέλλον των παιδιών μας! Για άλλη μια φορά καλούμαστε να βάλουμε εμείς οι γονείς πλάτη, εμείς οι ίδιοι που έχουμε κουραστεί να τρέχουμε να καταθέτουμε χαρτιά, να παρακαλάμε για γνωματεύσεις, και φως να μη βλέπουμε στον ορίζοντα. Ας μη γελιόμαστε αν εξαιρέσουμε το γεγονός πως μειώνεται η γραφειοκρατία, δεν αλλάζει κάτι με την καινούρια σύμβαση που καλούνται να υπογράψουν οι θεραπευτές. Όσο δηλαδή δεν αλλάζουν και τα τιμολόγια με τα οποία καλούνται να εργαστούν (μιλάμε για συνθήκες μεσαίωνα, αν θυμάμαι καλά για εργοθεραπεία δίνεται το φοβερό ποσό των 1,23€ ανά ώρα). Οπότε, εσύ που είσαι και έξυπνος αντιλαμβάνεσαι ότι ακόμη και αν υπογράψουν με τον ΕΟΠΥΥ, για άλλη μια φορά ο γονιός θα την πληρώσει. Ο γονιός που είναι άνεργος, γιατί παράτησε τη δουλειά του, που δεν τον προστάτευε, για να μεγαλώσει το ΑΜΕΑ παιδί του, ο γονιός που διατηρεί με νύχια και με δόντια την επιχείρησή του, καθώς δουλειές δεν υπάρχουν (κατά το λεφτά υπάρχουν!), αλλά και ο μισθωτός που με τρεις και εξήντα ήδη δεν μπορεί να κρατήσει το νοικοκυριό του με όλους τους φόρους που καλείται να πληρώσει για άλλη μια χρονιά! Εμείς όμως είμαστε ήρωες, όπως μας χαρακτηρίζουν και θα αναλάβουμε και τον ρόλο του θεραπευτή, όπως και τόσους άλλους, δε βαριέσαι.
Πλέον χαίρομαι απλώς γιατί επιβιώσαμε για άλλη μια χρονιά, καταφέραμε να είμαστε συνεπείς στις υποχρεώσεις μας, και να λειτουργήσουμε μέσα σε ένα Κράτος που συνεχίζει να μας αγνοεί. Εντυπωσιάζομαι όμως ακόμη από το γεγονός πως δεν μας απασχολεί τίποτε πια από όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, πως ότι δεν μας αφορά απλώς το προσπερνάμε και η ζωή συνεχίζεται. Και πάνω σε αυτό το σκεπτικό υφαίνει η κάθε Κυβέρνηση τον ιστό της, καθώς τη νοοτροπία μας δεν μπορεί τίποτε να σταθεί ικανό να την αλλάξει.
Αλλά κάπου εδώ θα σταματήσω, κουράζομαι και εγώ όταν γκρινιάζω πόσο μάλλον εσύ που με διαβάζεις. Να σου πω ένα μυστικό , δεν πίστευα ποτέ στην τύχη, τις τύχες μας τις φτιάχνουμε μόνοι και ποτέ τίποτε δεν αποκτήθηκε χωρίς προσπάθεια.  

Σε αποχαιρετώ με μια ευχή το 2017
να είμαστε γεροί και να δουλεύουμε όλοι
προς τη σωστή κατεύθυνση!

You Might Also Like

0 σχόλια

Μην διστάζεις να μοιραστείς τις σκέψεις σου εδώ

Google+ Followers

subscribe

Like us on Facebook